Kutbeddin İznikî Hazretleri (Muhammed bin Muhammed el-İznikî), 14. ve 15. yüzyıllarda yaşamış, Osmanlı Devleti'nin kuruluş dönemindeki en önemli âlim ve mutasavvıflardan biridir. Hayatı ve Eğitimi Kökeni: Niğde'de doğmuştur ancak hayatının büyük bölümünü İznik'te geçirdiği için "İznikî" lakabıyla şöhret bulmuştur. Babası, Kara Hoca lakabıyla bilinen Alâeddin Esved'dir. Eğitimi: Dönemin büyük âlimlerinden Mevlâna Hasan Paşa'dan zahiri ilimleri tahsil etmiştir. Tasavvuf yolunda ise Muhammed Harezmî hazretlerinin talebesi olmuş, ondan icazet alarak irşad faaliyetlerine başlamıştır. Hizmetleri: Yıldırım Bayezid döneminde İznik Orhan Gazi Medresesi'nde müderrislik ve müftülük yapmıştır. Hacı Bayram-ı Veli ile çağdaş olup, Molla Fenârî ile ders arkadaşlığı yapmıştır. Önemli Eserleri Kutbeddin İznikî, özellikle halkın dini bilgilerini doğru kaynaktan öğrenmesi için Türkçe eserler kaleme almıştır: Miftâhu'l-Cenne (Cennetin Anahtarı): En meşhur eseridir. Bir ilmihal kitabı olup asırlarca Anadolu ve Rumeli'de elden ele dolaşmış, temel dini eğitimde kullanılmıştır. Râhatü'l-Kulûb (Gönüllerin Rahatlığı): Tasavvuf ve ahlak konularını işleyen, nasihat ağırlıklı bir eserdir. Mukaddimetü’s-Salât: Namazın önemini ve kılınışını anlatan rehber niteliğinde bir kitaptır. Vefatı ve Türbesi 1418 (H. 821) yılında İznik'te vefat etmiştir. Türbesi, İznik'te kendi adıyla anılan Şeyh Kutbeddin Camii'nin hemen yanındadır. Osmanlı padişahları ve devlet adamları kendisine her zaman büyük hürmet göstermişlerdir. Kutbeddin Hazretleri'nin en bilinen eseri olan Miftâhu'l-Cenne (Mızraklı İlmihal olarak da bilinir) i