Seyyid Cemâleddin Uşşâkî Hazretleri

Seyyid Cemâleddin Uşşâkî Hazretleri (ö. 1751) Seyyid Cemâleddin Uşşâkî Hazretleri, Uşşâkıyye tarikatının en önemli iki kolundan biri olan Cemâliyye şubesinin kurucusu (pîr-i sânî) ve 18. yüzyıl İstanbul tasavvuf hayatının en parlak simalarından biridir. İşte bu büyük mürşidin derinlemesine hayatı ve manevi mirası: 1. Doğumu ve Tahsil Hayatı Aslen Edirnelidir. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, 18. yüzyılın başında Edirne’de iyi bir medrese eğitimi aldığı, dini ilimlere (tefsir, fıkıh, hadis) genç yaşta vakıf olduğu bilinir. Ancak içindeki manevi aşk, onu medreseden tekkeye, zahirden batına yönlendirmiştir. 2. Manevi Yolculuğu ve İntisabı Cemâleddin Hazretleri, İstanbul’a gelerek Uşşâkıyye yolunun o dönemki büyük mürşidi Şeyh Mehmed Memiş Efendi’ye intisap etmiştir. Çile ve Hizmet: Dergâhta uzun yıllar nefis terbiyesi ve hizmetle meşgul olmuş, seyr-i sülûkunu tamamlayarak hilafet almıştır. Cemâliyye Kolu: Onun irşat üslubu, cezbe ve muhabbetin yoğunluğuyla birleşince, Uşşâkîlik içerisinde kendi adıyla anılan Cemâliyye kolu teşekkül etmiştir. 3. İrşat Merkezi: Eğrikapı Dergâhı İstanbul Eğrikapı’da bulunan dergâhı, dönemin manevi bir akademisi haline gelmiştir. Etki Alanı: Sadece halk değil, devlet ricali ve ulema da onun sohbetlerinden feyz almıştır. Vahdet-i Vücud Neşvesi: Şiirlerinde ve sohbetlerinde Allah’ın birliğini ve kainattaki tecellilerini büyük bir aşkla anlatmıştır. 4. Halifeleri ve Silsilenin Devamı En meşhur halifesi, kendisinden sonra yolu daha da sistemleştiren ve çok sayıda eser veren Abdullah Selâhaddin-i Uşşâkî Hazretleri'dir. Sizin daha önce zikrettiğiniz Selahaddin, Zühtü, Süleyman Vasfi gibi isimler, onun açtığı bu nur yolunun takipçileridir. 5. Vefatı ve Türbesi Seyyid Cemâleddin Uşşâkî Hazretleri, 1751 (H. 1164) yılında İstanbul’da vefat etmiştir. Kabr-i şerifi, İstanbul Fatih’te Eğrikapı semtinde bulunan kendi adıyla anılan cami ve dergâhın haziresindedir. Türbesi bugün de "Cemâleddin-i Uşşâkî Türbesi" olarak ziyaret edilmekte ve semtin manevi koruyucusu olarak kabul edilmektedir.