Mehmed-i Fehmi Dede 

 Mehmed-i Fehmi Dede (Ks) Çekirge şeyhi ve dervişleri odalarına uğrar zikir yaparlarmış ve gittiklerinde küçük Fehmi onlan taklit eder büyükler de onu taltif edermiş. Askerliğini Çanakkale'de yapmış ve birinci dünya savaşı çıkınca orada topçu çavuşu olarak vazife almış. Bulunduğu mevziye düşen bir şarapnel parçası ile iki arkadaşı şehit olmuş. Kendisinin de kafasında küçük bir yumurta girecek kadar bir yarık oluşmuş ve şehadet parmağı yarı yerden kopmuş. Dokuz sene askerliği nihayetinde otuz yaşında memlekete dönmüş. O arada savaş kızışmış. İmam olduğundan askere alınmayan kardeşi de Yemen cephesine sürülmüş ve orada şehit olmuş. Evde abisinin ailesi, üç kızı, bir oğlu, bir de yaşlı anneleri üzerine yük olarak binmiş. 1922 senesinde otuz iki yaşında evlenmiş ve meşakkati daha da ziyadeleşmiş. Zor bir dönem içine girmiştir.

" Hüsnü Gülzari hazretlerine ilk halifesi olarak vazife yapmış, Hüsnü Gülzari hazretlerinin manevi yüklerini paylaşmış ve onun himmet ve teveccühüne ulaşmış. Kamil bir mana eridir. Sungurlu'nun Tirkeş köyünde 1891 yılında doğmuştur. Çiftçi ailesinin çocuğudur, haneleri o dönemde meşayihin uğrak yeriymiş.

Dervişliğe geçişi büyük kızılköyündeki arkadaşlarının Hüsnü Gülzari hazretlerine intisabından sonra kendisini yalnız bırakmaları, avam

iken yapmış olduklan bazı nakıs

işleri terk etmeleri sayesinde onun

da kafasına soru işaretleri düşmüş. Bilahare arkadaşları ile yapmış olduğu istişare ve nihayetinde maneviyatta almış olduğu manevi

emir ve ikazlarla Hüsnü Gülzari

hazretlerine 1932 senesinde intisap

etmiş. Hüsnü Gülzari hazretleri

Tirkeş yakınlarından geçerken,

burada koçluk bir kuzu var, ama

daha kendinden haberi yok dermiş.

Hüsnü Gülzari'ye biat ettikten sonra

gözyaşının hiç kurumadığı ağlayarak

irşat olduğu anlatılır. Hüsnü Gülzari

hazretleri dualadığı dervişi Mehmedi

Fehmi'ye teslim eder. Dervişleri Fehmi

efendi yetiştirirdi. O dönemde şunun

bunun dervişi diye bir şey yoktu

herkes birbirini sever ve sayardı.

Başlangıçta gevşek tuttuğu dervişlik

mesleğini Hüsnü Gülzari hazretlerinin

teveccühleri, irşat ve ikazları ile

ilerletmiş ve nihayetinde hilafete hak

kazanmıştır.

Hüsnü Gülzari hazretleri "oğul

biz seni gözlüyoruz ama sen gaflettesin hala" diyerek teşvik etmiş. "Efendim ben de sizin gibi olabilirmiyim" sorusuna olumlu cevap aldığında. "Elbette oğul biz boşa konuşurmuyuz" cevabını alınca. Artık hummalı bir gayretin içine girmiş ve nihayetinde maksat ve muradına

ermiştir.

Mehmedi Fehmi efendi idraklerin ötesinde ziyade hizmette bulunmuş Hüsnü Gülzari'nin yükünü hafifletmiş, Sungurlu, Çorum ve Çankırı köylerine tarikatın yayılmasında büyük hizmetleri geçmiştir. Hüsnü Gülzari Musa A.S. ise Fehmi efendi onun kardeşi Harun A.S. gibiydi desek yerinde bir tesbit yapmış oluruz.

Mehmedi Fehmi orta boylu, hafif esmere yakın buğday benizli bir zattı. Ceket ve şalvar tipinde pantolon giyer, beline kuşak bağlardı. Başına külah şeklinde başlık, takke giyer yolda

böyle dolaşırdı. Baston kullanırdı. 1948 senesinde deniz yolculuğu ile hac yapmıştır.21 Haziran 1967 senesinde Allahın vasi rahmetine

kavuşmuştur.

İbrahim İpek efendi cem esmalarına

kadar hilafetli kamil halife Mehmedi Fehmi efendi rehberliğinde yürümüş bilahare icazeti Hüsnü Gülzari hazretlerinden alıp Fehmi efendiye de imzalatarak meşihet postuna oturmuştur. Mehmedi Fehmi efendi celalli tarikatın usul ve füruundan taviz vermez bir mizaca sahip zat imiş. Meclisinde malayani konuşmaz ve konuşturmaz. Yanlış işleri anında ikaz edip düzeltir. Serkeşliğe ve gevşekliğe tahammül göstermezmiş.

Bir keresinde Hüsnü Gülzari hazretlerinin meclisinde iken fuzuli hareket yapan ihvanlara kızarak, efendim bunlara hep sen yüz veriyorsun. Bana bırak bak bunları

nasıl hemen yola sokuyorum diye

sitem etmiştir.

-Hüsnü Gülzari'nin kabrine ihvanla ziyaret eden İbrahim İpek efendi Tirkeş köyüne geldiğinde yorgun ve rahatsız olduğundan, ihvana siz ziyaret edin ben arabanın içinde okuyayım diye müsaade etmiş. İhvan tepeye çıkarken o murakabede ihlas ve fatiha okumuş. O arada hakikatte kendisine iki reşat altını arz etmişler. Birinde Hüsnü Gülzari'nin

resmi diğerinde de Mehmedi Fehmi

efendinin resmi varmış. Yani birini

diğerinden ayırma, git onu da başında

ziyaret et demişler. İbrahim İpek

efendi bunun üzerine gidip kabrin

başında ziyareti tamamlamış.

İbrahim İpek efendi 15 yaşında dualanmak isterken Fehmi Dededen değilde Hüsnü Gülzariden el tutmak istemiş. Bir gün maneviyatında bir köyde mahkeme kurulmuş. Hakim sen niye ikisini ayırıyorsun. Şeyhleri tasdik etmiyorsun dedikte İpek efendinin kalbine ***huriyet hakimleri sakalsız olur ama bu sakallı kim ola diye sormuş. Caferi Sadık

demişler. Bunun üzerine İbrahim İpek

efendi hangisi gelirse dualanmaya

karar vermiş ve Hüsnü Gülzari 'ye

dualanmış.

Bu maneviyatlardaki hakikat üzerine

bir ara kitabın ismini Reşadeyn (iki Reşat altını) koymayı düşündüm. Bilahare ipek yolu kitabını okuyan bazı ihvanların sitemleri doğrultusunda, bu kitaplarda Hasan efendi anılmamış, Hüseyin efendi anılmamış, Hayrullah efendi

anılmamış gibi laflardan dolayı.

Kitabın ismini Gülzari Hüsniya (Hüsnü

Gülzari'nin Gül Bahçesi) koyup bahçe

sahibine ve yetiştirdikleri kamilleri

kısa hal tercümeleri, kemalat,

keramet ve seçilmiş divanları ile yad

etmeye karar verdik.

-Hilafet aldıktan sonra da bir

keresinde maneviyatımda Mehmedi Fehmi efendi yanında bir arkadaşı ile beraber Tirkeş Köyünün üst yanında kabrinin bulunduğu tepenin yamacına

yol kenarında bir kuyu kazıyor. Kovayı

kuyunun içine sallandırıp su çıkarıyor

ve suyu bize tatmamız için uzatıyor.

Başlangıçta bulanık olan su bilahare

durulup güzel tatlı bir hal alıyor. Ve

Mehmedi Fehmi efendi yanındaki zat

ile birlikte ayrılıp gidiyorlar.

- Mehmedi Fehmi efendi oğlu

Hüsnü hafıza gençken yaptığı bazı

nahoş olaylardan dolayı kızar, yaptığı

işlerden rahatsız olur bu rahatsızlığını

Hüsnü Gülzari hazretlerine iletirmiş.

Hüsnü hafız bir keresinde Hüsnü

Gülzarı'yı son deminde hasta iken

ziyaret etmiş, Hüsnü Gülzari "Hafız

oğul yanıma gel" deyip elini elinin

içine almış ve "sen babana bakma,

kendisi gençken her haltı karıştırmış,

şimdi kemali bulunca eskiyi unutmuş.

Seninde kendi gibi olmanı istiyor. Her

şeyin bir vakti var. O da olur inşallah

değilmi oğul" deyip onun gönlünü

almış. Ve bu hareketi ile Hüsnü hafızı

yola kazandırmış.

- Ibrahim İpek efendi şimdiki

yattığı tepeye gömülmeyi arzu eden Mehmedi Fehmi efendiye sebebini sormuş. O'da "oğul Cebrail Aleyhisselam bir kuş şeklinde gelip

kanadının ucu ile oraya defnedilmemi

işaret etti buyurmuş. "Hem bir sebebi de orada yatarken şeyhim Hüsnü Gülzari'nin Müdü'deki yattığı yeri seyredeyim, güzümü ondan

ayırmayayım" demiş.

Hüsnü Gülzari vefat ettikten

sonra, Fehmi efendi Karaçaylı kamil

dervişlerin olduğu bir mecliste onlara

biat tazelemek ve dualamayı teklif

etmiş. Onlar da bizim biatımız biattır. Biz seni rabıta ederiz. Kifayet eder demişler. O da doğru söylediniz, ben sizi denemek için bu teklifi yaptım

demiştir.

İbrahim İpek efendi de gerek Uşşaki

tarikatı olsun, gerek sair tarikatlardan

olsun kendisine biat etmek isteyenleri

dualamaz biz eski dervişe rabita

veriyoruz, yoksa dervişi yeniden

derviş yapmıyoruz derdi.

-Hüsnü Gülzarinin vefatından sonra

Mehmedi Fehmi efendi hacca giden

Hüseyin Murat Efendiye hilafetini

verememiş, hilafeti hak ettiğini

vasiyet etmiş ve İbrahim İpek efendi

vasiyeti yerine getirmiştir. Büyük kızıl

köyündeki cem dervişi Arif efendiye

hilafet teklif ettiğinde o kabul

etmemiş. Zorlandığında ise "efendi

basiretini de veriyorsan alayım.

Ben

dergaha gelenlerin hallerini az çok

basiretle ayırt edemezsem ben bu

yükün altına giremem" demiş ve

imtina etmiş. Bilahare Ayvatlı Yusuf

Efendiyi imtihan etmiş, biraz kısmık

olan Yusuf Efendi'yi Mehmedi Fehmi

Efendi hazretleri değişik zamanlarda

kendisinden imtihan için istediği

şeyleri vermede gönülsüz olduğunu

görünce "Bu ne öter, ne de yumurtlar,

bundan şeyh ne olmaz" deyip

vazgeçmiş. Bilahare Paşa Polatlı

Osman Bahri efendiye icazet yazıp

görevlendirmiş. Kısa hal tercümesine kitapta yer vereceğimiz Osman Bahri efendi de yine Hüsnü Gülzari hazretlerinin dervişi olan Yozgatlı Ahmet Efendiye icazet yazmış

ve kolun ve hizmetin devamını

sağlamıştır.

-Ibrahim İpek efendinin gençliğinde ziyaretine gittiği Mehmedi Fehmi efendi, hizmetinde bulunan damadı Osman Efendiye "Osman bak her tarafı kar bürüdü, güneş batmak

üzere, bizi ziyaret gelen bir genç yolu şaşırdı, yanlış gidiyor, koş köpeklere yem olmadan al da buraya getir buyurmuş.

Bunun üzerine dışarı çıkan Osman

efendi bakmış İbrahim İpek Efendi

aşağı Beşpınar istikametine dereye doğru yanlış tarafa gidiyor. Osman efendi kim olduğunu bilmediği o gence doğru "deli deli herif buraya. doğru gel diye bağırmış. Bilahare onu odaya kadar getirmiş. Çoluk çocuk İbrahim İpek efendi ile deli deli diye alay ediyorlarmış. Fehmi dede dışarı çıkıp "siz alay edin bakalım.

O yakında sizin şeyhiniz olsun da

görün" demiş.

- Fehmi dede hilafetten sonra bir

dönem sigara içmeye devam

etmiş.

Bu arada Sungurlu'nun Çavuşçu

köyündeki Nakşi meşayihi Mehmet

efendi

ile karşılaşmış. O zat Fehmi

dedeye "sigara içmek mekruhtur. İrşat

ile uğraşanlar örnek olmalılar. Bunu

icme" dedik de kendisi "cenabı

hak

bana her şeyi bildiriyor. Arşı, kürsü

gösteriyor. Eğer bu zararlı olsaydı

bana bildirirdi" demiş. Bunun üzerine

o zat "sen hiç bunun zararlı olup

olmadığını danıştın mı?" dedikde

istihare yapmış, maneviyatında

cennette olduğunu ve efendimiz

SAV ziyarete gittiğini görüyor, fakat

önünde bir duman göreceklerini

perdeli görmekte "bu duman da ne",

diye sorduğunda "işte bu sigaranın

dumanı

ve zararı" demişler. Bunun

Üzerine sigarayı bırakmış ve o zat ile

bir daha görüştüklerinde sarılmışlar.

"Mübarek Allah razı olsun işte

bak mis gibi kokmaktasın" deyip

muhabbetleşmişler.