osman,hamdi,cemal,zühtü,süleyman

Bu isimler, Uşşâkıyye tarikatının Cemâliyye kolunun ana silsilesini oluşturan, birbirine el vermiş büyük mürşitlerdir. Bu silsile, Pîr Hasan Hüsameddin Uşşâkî Hazretleri'nden sonra yolun İstanbul ve Balkanlar hattında yayılmasını sağlamıştır. İşte bu mübarek zatların hayatlarına dair kısa ve öz bilgiler: 1. Seyyid Cemâleddin Uşşâkî (ö. 1751) Uşşâkîliğin en önemli kollarından biri olan Cemâliyye kolunun kurucusudur. Edirne’de doğmuş, İstanbul Eğrikapı’daki dergâhında uzun yıllar irşat faaliyetinde bulunmuştur. Silsiledeki "Cemâl" isminin kaynağıdır. 2. Selâhaddin Uşşâkî (ö. 1783) Seyyid Cemâleddin Hazretleri’nin halifesidir. "Abdullah Selâhaddin-i Uşşâkî" olarak da bilinir. Hem şair hem de derin bir alimdir. Kasımpaşa’daki Uşşâkî Âsitânesi’nde postnişinlik yapmış, yolu ilmî eserleriyle güçlendirmiştir. 3. Zühtü Uşşâkî Selâhaddin Hazretleri’nin terbiyesinde yetişmiş, zühd ve takvasıyla tanınmış bir velidir. İsmi, silsilede manevi temizliğin ve dünyadan el çekmenin bir sembolü olarak anılır. 4. Süleyman Vasfi Uşşâkî Uşşâkî neşvesini 19. yüzyıla taşıyan köprü isimlerden biridir. Tarikatın adab ve erkânının bozulmadan aktarılması için büyük çaba sarf etmiş, dervişlerin eğitimiyle bizzat ilgilenmiştir. 5. Galib Uşşâkî Süleyman Vasfi Hazretleri’nden aldığı emaneti bir sonraki nesle aktaran, cezbe ve muhabbet sahibi bir mürşiddir. İstanbul’un manevi ikliminde Uşşâkî zikrinin devamlılığını sağlamıştır. 6. Şemseddin Uşşâkî Silsilenin son dönem büyük halkalarından biridir. İsmi gibi etrafını aydınlatan bir nur kaynağı olarak kabul edilir. Manevi ilimlerdeki derinliği sebebiyle "Şems" (Güneş) sıfatıyla anılmıştır. 7. Osman Hamdi Cemal Selahaddin Uşşâkî Bu isim, silsilenin yakın tarihteki ve günümüzdeki temsilcilerini ifade eden, isimlerin birleşimiyle anılan manevi bir bütünlüktür. Bu zatlar, tekke ve zaviyelerin kapatıldığı zor dönemlerde dahi İslam’ın ve tasavvufun özünü gönüllerde yaşatmışlardır.