Muhammed Bekri Hazretleri

Muhammed Bekri Hazretleri (Ebül-Mekârim Şemsüddîn Muhammed el-Bekrî), 16. yüzyılda Mısır’da yaşamış büyük bir fıkıh âlimi ve mutasavvıftır. Hayatı ve Eğitimi Doğumu ve Nesebi: 1523 (H. 930) yılında Mısır'da doğmuştur. Soyu baba tarafından Hz. Ebû Bekir’e, anne tarafından ise Hz. Muhammed’e dayanmaktadır. Künyesi: "Ebül-Mekârim" künyesi, büyük nenesinin rüyasında gördüğü bir işaret üzerine kendisine verilmiştir. Ayrıca babası tarafından "Ebû Bekr" künyesi de uygun görülmüştür. Eğitimi: Çok küçük yaşlarda ilme başlamış; 7 yaşında Kur'an-ı Kerim'i, 8 yaşında ise İbn-i Mâlik'in Elfiye adlı eserini ezberlemiştir. Babası Ebül-Hasan el-Bekrî'nin ve dönemin büyük âlimlerinin rahle-i tedrisinden geçerek tefsir, hadis ve fıkıh ilimlerinde derinleşmiştir. İrşad Faaliyeti: Babasının 1546'daki vefatından sonra onun makamına geçerek Beyaz Cami'de (Câmi-i Ebyâd) dersler vermeye başlamış, şöhreti Anadolu'dan Kuzey Afrika'ya kadar yayılmıştır. Şahsiyeti ve Eserleri Tasavvufî Yönü: Şâzeliyye tarikatının Vefâiyye koluna mensuptur ve kendi adıyla anılan Bekriyye şubesinin kurucusudur. Kerametleri ve etkileyici vaazlarıyla tanınır. Devletle İlişkileri: Osmanlı Sultanı II. Selim, Muhammed Bekri ve soyundan gelenler için vakıflar kurarak ona hürmet göstermiştir. Eserleri: 17 yaşından itibaren eser vermeye başlamıştır. Öne çıkan eserleri arasında şunlar yer alır: Şerhu Muhtasar-ı Ebî Şücâ’ (Şâfiî fıkhı üzerine) Dîvân-ı Şiir (Tasavvufî şiirlerini içerir)